GRAMY MONODRAMY!
\nSTRYJE\u0143SKA. LET’S DANCE ZOFIA!
\nWykonanie \u2013 DOROTA LANDOWSKA
\n16 grudnia (wtorek) 2025
\ngodz. 19.00
\nWst\u0119p 35 z\u0142 (Bilety w sprzeda\u017cy od 27 listopada)
\nPiaseczno, Dom Kultury, ul. Ko\u015bciuszki 49<\/p>\n
sztuka Anny Dudy \u201eSTRYJE\u0143SKA. LET\u2019S DANCE ZOFIA\u201d
\nwykonanie \u2013 DOROTA LANDOWSKA
\nczas trwania \u2013 70 minut<\/p>\n
Po spektaklu odb\u0119dzie si\u0119 rozmowa z aktork\u0105 i autork\u0105 sztuki, kt\u00f3r\u0105 poprowadzi Mateusz Nowak<\/p>\n
\u201eSTRYJE\u0143SKA. Let\u2019s dance, Zofia!\u201d to monodram w wykonaniu Doroty Landowskiej, w kt\u00f3rym Zofia Stryje\u0144ska opowiada o swoim \u017cyciu. Spektakl stworzony zosta\u0142 przez zesp\u00f3\u0142 mi\u0119dzynarodowych artyst\u00f3w i jest podr\u00f3\u017c\u0105 teatraln\u0105, dokumentalno-filmow\u0105 oraz muzyczn\u0105. Zdj\u0119cia zosta\u0142y nakr\u0119cone w miejscach, z kt\u00f3rymi zwi\u0105zana by\u0142a Stryje\u0144ska \u2013 w Monachium, Pary\u017cu i Genewie.<\/p>\n
Historia Zofii Stryje\u0144skiej to opowie\u015b\u0107 o tym, jak m\u0142oda dziewczyna przebiera si\u0119 za m\u0119\u017cczyzn\u0119 i podejmuje wymarzone studia malarskie w Monachium w czasach, kiedy kobietom nie wolno by\u0142o jeszcze studiowa\u0107. To opowie\u015b\u0107 o jej mi\u0142o\u015bci do m\u0119\u017ca, Karola Stryje\u0144skiego, o marzeniu by budowa\u0107 rodzinne gniazdo, ale tak\u017ce jednoczesnej potrzebie samotno\u015bci, w kt\u00f3rej spe\u0142nia\u0142aby si\u0119 jako malarka. Zofia, walcz\u0105c o mi\u0142o\u015b\u0107 do cz\u0142owieka i mi\u0142o\u015b\u0107 do sztuki, wpada w swoisty ob\u0142\u0119d, szale\u0144stwo, z powodu kt\u00f3rego m\u0105\u017c dwukrotnie i \u201edla jej dobra\u201d umieszcza j\u0105 w szpitalu psychiatrycznym. Mo\u017ce to jednak jego spos\u00f3b na wolno\u015b\u0107\u0301 od szalonej mi\u0142o\u015bci, dla kt\u00f3rej Zofia biega za Karolem po Zakopanem, a nawet goni go z rewolwerem po Pary\u017cu?<\/p>\n
Tylko jak pogodzi\u0107\u0301 te wszystkie mi\u0142o\u015bci w jednym \u017cyciu? Ich dzieci Zofia oddaje na wychowanie \u017ba\u0144ci brzyduli, czyli swojej bratowej. Pracuje tak\u017ce jak w ob\u0142\u0119dzie: nie je, nie myje si\u0119\u0328. Wystawia obrazy w Polsce i na \u015bwiecie, wykonuje ilustracje do ksi\u0105\u017cek \u2013 do \u201eTren\u00f3w\u201d Kochanowskiego, \u201eSielanek\u201d Szymonowica, \u201eMonachomachii\u201d Krasickiego, wierszy Przerwy-Tetmajera, tworzy scenografie i projekty kostium\u00f3w do baletu Szymanowskiego \u201eHarnasie\u201d, maluje polichromie, tworzy wn\u0119trza statk\u00f3w \u201ePi\u0142sudski\u201d i \u201eBatory\u201d. Dobre czasy mijaj\u0105 jednak szybko. Zofia tu\u0142a si\u0119\u0328 po hotelach i wynajmowanych pracowniach, \u017cyje jak kloszard, po\u017cycza pieni\u0105dze, zastawia obrazy i garderob\u0119\u0328, chronicznie bieduje. Marzy o wyje\u017adzie do USA. Kupuje nawet bilety na statek. Batory mia\u0142 wyp\u0142yn\u0105\u0107 18 wrze\u015bnia, tymczasem… wybucha wojna. Zofia trzyma si\u0119\u0328 Polski, cho\u0107\u0301 ma szwajcarski paszport. Pr\u00f3b\u0119\u0328 wyjazdu podejmuje dopiero w\u00f3wczas, gdy do Krakowa wkraczaj\u0105 Rosjanie. Stryje\u0144ska, znakomita przedstawicielka art deco, umiera w Genewie w 1976 roku w szpitalu psychiatrycznym Bell Air.<\/p>\n
NAGRODY:
\nDorota Landowska:
\nNagroda G\u0142\u00f3wna dla Doroty Landowskiej za rol\u0119 w spektaklu na Festiwalu \u201eBia\u0142a Wie\u017ca\u201d w Brze\u015bciu na Bia\u0142orusi
\nNagroda Specjalna dla Doroty Landowskiej na Festiwalu Monodramu \u201eStrza\u0142a P\u00f3\u0142nocy\u201d w Koszalinie
\nNagroda Specjalna za debiut dramaturgiczny dla Anny Dudy na Festiwalu Monodramu \u201eStrza\u0142a P\u00f3\u0142nocy\u201d w Koszalinie<\/p>\n
Dorota Landowska \u2013 polska aktorka teatralna, telewizyjna, filmowa i radiowa. Absolwentka Akademii Teatralnej w Warszawie (1992). Laureatka wielu nagr\u00f3d, m.in. Nagrody im. Leona Schillera (1997) oraz nagrody Teatru Polskiego Radia \u201eWielki Splendor\u201d za wybitne kreacje w s\u0142uchowiskach oraz tw\u00f3rczy wk\u0142ad na rzecz rozwoju i umacniania rangi radia artystycznego w Polsce (2008). W 2005 roku zosta\u0142a odznaczona Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. Przez dwana\u015bcie lat pracowa\u0142a w zespole Teatru Narodowego w Warszawie, potem w Teatrze Studio. Obecnie zwi\u0105zana z Teatrem Polskim w Warszawie.<\/p>\n
Anna Duda \u2013 re\u017cyserka i scenarzystka film\u00f3w dokumentalnych. Dziennikarka, autorka wielu program\u00f3w studyjnych i reporta\u017cy telewizyjnych. Doktor nauk prawnych, germanistka, t\u0142umaczka przysi\u0119g\u0142a. Stypendystka wielu program\u00f3w naukowych, filmowych w Monachium, Bonn, Kolonii, Amsterdamie. Laureatka wielu nagr\u00f3d, m.in.: Boudless Media Award w Pary\u017cu, \u201eMotyl\u201d w Koszalinie, \u201eJa\u0144cio Wodnik\u201d we Wrze\u015bni, czy g\u0142\u00f3wnej nagrody na PIK w Bia\u0142ymstoku za najlepszy program publicystyczny.<\/p>\n
Fragment recenzji Krzysztofa Krzaka:
\n\u201eAktorka, nawet fizycznie przypominaj\u0105ca malark\u0119, znakomicie oddaje pe\u0142ne spectrum prze\u017cy\u0107 granej bohaterki. A jest to prawdziwy rollercoaster emocji: od obsesyjnej mi\u0142o\u015bci do Karola po cierpienie wywo\u0142ane jego zdrad\u0105, przemoc fizyczna w drugim ma\u0142\u017ce\u0144stwie i kolejne nietrafne wybory partner\u00f3w \u017cyciowych, niezgoda na umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym poprzez poczucie niedocenienia jako artystki, dla kt\u00f3rej w\u0142asna tw\u00f3rczo\u015b\u0107 i marzenie o s\u0142awie stanowi niemal podstaw\u0119 egzystencji, a\u017c po chorob\u0119 matki i \u015bmier\u0107 ukochanego syna Jacka. To wymaga\u0142o od Doroty Landowskiej wielokrotnego zmiany \u015brodk\u00f3w aktorskiego wyrazu. Niemal w jednej chwili aktorka musi si\u0119 przedzierzgn\u0105\u0107 z zabawnej, ekscentrycznej kobiety w osob\u0119 zbuntowan\u0105, impulsywn\u0105, a nawet histeryczn\u0105, by za chwil\u0119 sta\u0107 si\u0119 cierpi\u0105c\u0105, zbola\u0142\u0105 c\u00f3rk\u0105 i matk\u0105, budz\u0105c\u0105 empati\u0119 odbiorcy. We wszystkich tych stanach aktorka jest jednakowo wiarygodna i prawdziwa. A jednocze\u015bnie magnetyczna, niepozwalaj\u0105ca na oderwanie cho\u0107by na chwil\u0119 uwagi od swojej bohaterki. \u201eStryje\u0144ska. Let\u2019s dance, Zofia!\u201d to prawdziwy koncert gry aktorskiej Landowskiej.\u201d<\/p>\n
Fragment recenzji Jaros\u0142awa Cymermana:
\n\u201eZ u\u0142amk\u00f3w scen, urwanych w p\u00f3\u0142 zda\u0144, filmowych migawek wy\u0142ania si\u0119 portret szalonej, ta\u0144cz\u0105cej Zofii \u2013 artystki, kt\u00f3ra nie potrafi\u0142a i\u015b\u0107 na kompromisy i nie mie\u015bci\u0142a si\u0119 w schematach, pr\u00f3bowa\u0142a rozpaczliwie pogodzi\u0107 karier\u0119 z macierzy\u0144stwem, do\u015bwiadcza\u0142a losu zdradzanej \u017cony i kochanki, Polki szukaj\u0105cej swego miejsca w Europie, uciekaj\u0105cej z kraju i jednocze\u015bnie za nim t\u0119skni\u0105cej. \u00d3w sugestywny portret to jednak nie wszystko, co uda\u0142o si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 autorkom Let\u2019s dance, Zofia! Gdy w finale Landowska wk\u0142ada na g\u0142ow\u0119 kolorowy wianek, chwyta si\u0119 za biodra, wy\u015bpiewuje czysto i emocjonalnie piosenk\u0119 ludow\u0105 \u2013 pierwsz\u0105 i jedyn\u0105 w ca\u0142ym spektaklu \u2013 jednej z pa\u0144 siedz\u0105cych obok mnie wyrwa\u0142o si\u0119 westchnienie: \u201eTak, to o mnie\u2026\u201d.<\/p>\n
Tw\u00f3rcy:
\nKreacja aktorska \u2013 Dorota Landowska
\nDramat \u2013 Anna Duda
\nRe\u017cyseria \u2013 Joanna Lewicka
\nKostium i scenografia \u2013 Elbruzda (Marta G\u00f3\u017ad\u017a)
\nFilm \u2013 Anna Duda
\nMuzyka \u2013 Christoph Coburger
\nD\u017awi\u0119k \u2013 Lech Pukos
\n\u015awiat\u0142o \u2013 Damian Bakalarz
\nRealizacja \u015bwiat\u0142a \u2013 Maciej Po\u0142ynko
\nAsystentka re\u017cyserki \u2013 Paulina Prokopiuk
\nKierownictwo produkcji \u2013 \u0141ukasz W\u00f3jtowicz<\/p>\n
Wykonanie muzyki \u2013 Zesp\u00f3\u0142 Teatru Muzycznego w Lublinie i Filharmonii Lubelskiej: Dariusz Doma\u0144ski (tr\u0105bka), Marcin Doma\u0144ski (klarnet), Ilona Drozd (marimba, wibrafon), Maksymilian Grzesiak (skrzypce), Karolina Hordyjewicz (klawisze), Tomasz Jusiak (gitara), Krzysztof Redas (perkusja), Mariusz Rybski (kontrabas), Wojciech Sochacki (puzon), Karol Wr\u00f3blewski (kot\u0142y), Jaros\u0142aw Wrona (akordeon).<\/p>\n
Spektakl powsta\u0142 w koprodukcji Stowarzyszenia Artyst\u00f3w Bliski Wsch\u00f3d, Centrum Spotkania Kultur oraz Teatru Muzycznego w Lublinie. Partnerami projektu byli: PKP LSH sp. z o.o., Instytut Polski w Rzymie, Instytut Polski w Pary\u017cu, Przedstawicielstwo RP przy Biurze Narod\u00f3w Zjednoczonych w Genewie, Konsulat Generalny RP w Monachium. Dofinansowano ze \u015brodk\u00f3w Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodz\u0105cych z Funduszu Promocji Kultury. Zrealizowano dzi\u0119ki wsparciu Miasta Lublin oraz Wojew\u00f3dztwa Lubelskiego.<\/p>\n