Zanzibar zaczyna si\u0119 od zachwytu. Oczy ch\u0142on\u0105 intensywne kolory kobiecych kang. Po horyzont ci\u0105gn\u0105 si\u0119 niemo\u017cliwe odcienie b\u0142\u0119kitu, turkusu, szmaragdu. Uszy to pie\u015bci g\u0142os muezina i pie\u015b\u0144 taarab, to dra\u017cni zgie\u0142kliwy chaos uliczek i g\u0142o\u015bne nawo\u0142ywania kupc\u00f3w. Nos chciwie pod\u0105\u017ca za smu\u017ckami nieznanych zapach\u00f3w. Stopy, wreszcie nagie nurzaj\u0105 si\u0119 to w bieli, to w b\u0142\u0119kicie. I jeszcze boski smak mango rozgrzanego s\u0142o\u0144cem\u2026
\nZachwyt to apetyt, wi\u0119c zach\u0142annie sycisz zmys\u0142y, a\u017c poczujesz, \u017ce pierwszy g\u0142\u00f3d zaspokojony. Wtedy ju\u017c patrzysz uwa\u017cniej\u2026
\nCzarna jak noc kawa w male\u0144kiej czarce przywodzi na my\u015bl berberyjski namiot, w kt\u00f3rym wieczni w\u0119drowcy schronili si\u0119 gdzie\u015b w\u015br\u00f3d piask\u00f3w pustyni. Ale czujesz tak\u017ce zaczepny smak kardamonu z dalekiej Azji, a\u017c z Wysp Korzennych. W w\u0105skich uliczkach afryka\u0144skie kangi w wysyconych s\u0142o\u0144cem barwach mijaj\u0105 si\u0119 z czarnymi buibui. Watoto kwenda nyumbani \u2013 matka wo\u0142a dzieci do domu, tak samo jak w wiosce na afryka\u0144skiej sawannie. Thelathini, arobaini, hamsini \u2013 kupiec odlicza na bazarze, tak samo jak w Omanie i skwapliwie przek\u0142ada z r\u0119ki do r\u0119ki metalowe kr\u0105\u017cki. Smu\u017cka kadzidlanego zapachu prowadzi do sklepu pe\u0142nego olejk\u00f3w, perfum, s\u0142oiczk\u00f3w z oudi. W drzwiach obok na tacach pi\u0119trz\u0105 si\u0119 kr\u0105\u017cki chapati i kulki katchori, kt\u00f3re z u\u015bmiechem podaje dziewczyna w hinduskim sari. Napotkane twarze witaj\u0105 weso\u0142ym Jumbo!, uprzejmym Habari! albo pe\u0142nym szacunku Shikamoo! Twarze ciemne jak heban i z\u0142ociste jak sk\u00f3rka chleba.
\nI pojawia si\u0119 zadziwienie. To jakby podr\u00f3\u017cowa\u0107 przez p\u00f3\u0142 \u015bwiata. Przez Afryk\u0119, Indie, Arabi\u0119, dalek\u0105 Azj\u0119, star\u0105 Persj\u0119. A przecie\u017c zaledwie kr\u0105\u017cysz po uliczkach starego, kamiennego Stone Town. Zaledwie w\u0119drujesz przez rybackie wsie nad oceanem. Sk\u0105d to wszystko? Gdzie w\u0142a\u015bciwie jeste\u015b?
\nDobry los czy ciekawo\u015b\u0107 \u2013 cokolwiek ci\u0119 tu przywiod\u0142o, trafi\u0142e\u015b do raju. Jak przed wiekami \u017ceglarze i kupcy, kt\u00f3rych \u0142odzie niesione monsunem z Arabii, Indii, Persji, Indonezji czy Chin trafia\u0142y tu, na wschodnie wybrze\u017ca Afryki. Tu, gdzie z pocz\u0105tku nie\u015bmia\u0142o stawiali stopy na brzegach Zand\u017c, \u201ekrainy czarnych ludzi\u201d. Ciekawi mieszka\u0144c\u00f3w, ziemi i jej dar\u00f3w wymieniali pozdrowienia i towary. Afrykanie byli r\u00f3wnie zaciekawieni. Wi\u0119c przybysze zostawali, p\u0142odzili dzieci i mieszali krew. Razem tworzyli nowy \u015bwiat, nowy j\u0119zyk, now\u0105 kultur\u0119. Inn\u0105 ni\u017c te, w kt\u00f3rych sami wyro\u015bli, zgodnie \u0142\u0105cz\u0105c\u0105 to co afryka\u0144skie, arabskie, hinduskie, perskie.<\/p>\n
Tak powsta\u0142a jedyna w swoim rodzaju kultura Suahili, kosmopolityczna i otwarta, bo zrodzona z wielu tradycji. Bogata i r\u00f3\u017cnorodna. Afryka da\u0142a jej witalno\u015b\u0107, rytmy, obrz\u0119dy i moc trwania, Arabia islam, poezj\u0119 i \u017ceglarski kunszt, Indie i daleka Azja przyprawy i zmys\u0142 do handlu, Persja muzyk\u0119 i bogactwo wzor\u00f3w. Wymiesza\u0142y si\u0119 smaki, zapachy, stroje, zwyczaje, wierzenia i j\u0119zyki. I powsta\u0142 kulturowy klejnot. Nie starczy \u017cycia, by go w pe\u0142ni pozna\u0107. Warto pr\u00f3bowa\u0107 – dotyka\u0107, ogl\u0105da\u0107, smakowa\u0107. I stara\u0107 si\u0119 zrozumie\u0107. Odkrywa\u0107 skarby Zanzibaru, serca \u015bwiata Suahili.
\nZapraszam w podr\u00f3\u017c po zapachach i smakach, na spotkania z rybakami, szkutnikami, malarkami henn\u0105 i zanzibarskimi mrembo, na podwodne pola alg, tradycyjne wesele i sekretny rytua\u0142 unyago, do dom\u00f3w moich zanzibarskich przyjaci\u00f3\u0142, na opowie\u015bci i zdj\u0119cia ze \u015bwiata Suahili.<\/p>\n
Beata Lewandowska-Kaftan \u2013 z wykszta\u0142cenia geograf, z zawodu wydawca, z zami\u0142owania\u2026 kobieta w podr\u00f3\u017cy. Przez ponad 30 lat pracowa\u0142a dla szacownych oficyn polskich i zagranicznych: National Geographic, Bertelsmanna, Wydawnictwa Naukowego PWN. Ponad 20 lat temu zakocha\u0142a si\u0119 w Afryce od pierwszego wejrzenia i wci\u0105\u017c do niej wraca \u2013 odwiedza miejsca nowe, wraca do miejsc ulubionych i do przyjaci\u00f3\u0142. Podr\u00f3\u017cowa\u0142a po Kenii, Tanzanii i Zanzibarze, Ugandzie, Etiopii, Namibii, Botswanie, Zimbabwe, Mali, Burkina Faso, RPA. A tak\u017ce po Indiach, Sri Lance, Maroku, Egipcie, Meksyku i Gwatemali. Zafascynowana Afryk\u0105, postanowi\u0142a o niej pisa\u0107. Pierwsza ksi\u0105\u017cka Afryka jest kobiet\u0105 powsta\u0142a z zauroczenia Afrykankami, kt\u00f3rych wiele pozna\u0142a podczas swoich podr\u00f3\u017cy. Potem z zachwytu i zadziwienia niezwyk\u0142\u0105 kultur\u0105 Suahili napisa\u0142a Zanzibar \u2013 wyspa skarb\u00f3w. Opowie\u015bci ze \u015bwiata Suahili (Nagroda Magellana 2018 za najlepsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 podr\u00f3\u017cnicz\u0105) oraz przewodnik Zanzibar. Kolejna ksi\u0105\u017cka Dotyk Afryki powsta\u0142a w czasie pandemii z wielkiej t\u0119sknoty za Afryk\u0105. Pisuje tak\u017ce artyku\u0142y dla Podr\u00f3\u017cy, Urody \u017cycia, Harper\u2019s Bazaar, Vivy!, Poznaj \u015bwiat, publikuje w Internecie, prowadzi autorsk\u0105 stron\u0119: https:\/\/web.facebook.com\/beata.lewandowska.kaftan\/ po\u015bwi\u0119con\u0105 Afryce.
\nZa najpi\u0119kniejsze miejsca na Ziemi uwa\u017ca okolice jeziora Turkana na dalekiej p\u00f3\u0142nocy Kenii, jezioro Natron w Tanzanii, wielokulturowe Mali oraz Zanzibar.<\/p>\n
![\"Plakat](\"https:\/\/kulturalni.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/pegaz-zabzibar-724x1024.jpg\")
<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"