GINCZANKA. Przepis na prostot\u0119 \u017cycia.
\nMonodram Agnieszki Przepi\u00f3rskiej
\n16 stycznia (czwartek) 2025
\ngodz. 19.30 (bilety w sprzeda\u017cy od 16.12)
\nwst\u0119p 25 z\u0142
\nDom Kultury, ul. Ko\u015bciuszki 49, Piaseczno<\/p>\n
Tekst: Piotr Rowicki
\nRe\u017cyseria: Anna Gryszk\u00f3wna<\/p>\n
Zuzia, dziesi\u0119cioletnia dziewczynka pochodzenia \u017cydowskiego, zaczyna pisa\u0107 wiersze, by po kilku latach dost\u0105pi\u0107 najpierw zaszczytu ich publikacji w szkolnej gazetce \u201eEcha szkolne\u201d, a nast\u0119pnie zdoby\u0107 wyr\u00f3\u017cnienie w konkursie poetyckim \u201eWiadomo\u015bci Literackich\u201d, nam\u00f3wiona do udzia\u0142u w nim przez samego Juliana Tuwima. Od tego momentu wszystko idzie w jej \u017cyciu jak po ma\u015ble: osiemnastoletnia ju\u017c Zuzanna rozpoczyna wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z \u201eWiadomo\u015bciami Literackimi\u201d, przenosi si\u0119 z prowincjonalnego R\u00f3wnego (Wo\u0142y\u0144) do wymarzonej Warszawy, podejmuje studia i zaczyna pisa\u0107 dla \u201eSzpilek\u201d. Przyst\u0105pienie do legendarnych Skamandryt\u00f3w oraz wydanie pierwszego (i jedynego) tomiku poezji \u201eO centaurach\u201d, nie tylko umacnia pozycj\u0119 m\u0142odej poetki w Warszawie, ale te\u017c winduje j\u0105 na towarzyski i literacki szczyt. \u015awiat wydaje si\u0119 le\u017ce\u0107 u jej st\u00f3p. I wtedy przychodzi wojna. Autor tekstu, Piotr Rowicki, nie buduje hagiografii Ginczanki. Stara si\u0119 j\u0105 odbr\u0105zowi\u0107, pokaza\u0107 tak\u0105, jak\u0105 mog\u0142aby by\u0107 naprawd\u0119. Tekst ten i posta\u0107 nie istnia\u0142yby jednak na scenie bez czu\u0142ej narratorki, w kt\u00f3r\u0105 z niezwyk\u0142ym po\u015bwi\u0119ceniem i wewn\u0119trzn\u0105 prawd\u0105 wciela si\u0119 \u00a0Agnieszka Przepi\u00f3rska. Nie bez znaczenia jest tu r\u00f3wnie\u017c kobieca re\u017cyserska r\u0119ka Anny Gryszk\u00f3wny. W sytuacji wojny w Ukrainie posta\u0107 i historia Ginczanki nabieraj\u0105 nieoczekiwanego charakteru. Jak pisa\u0142a Swiet\u0142ana Aleksjiewicz: \u201ewojna nie ma w sobie nic z kobiety\u201d. Zuzanna Ginczanka, w przejmuj\u0105cej kreacji Przepi\u00f3rskiej, zdaje si\u0119 t\u0119 prawd potwierdza\u0107. Zapisana jest ona i w poezji Ginczanki, i w spektaklu Gryszk\u00f3wny.<\/p>\n
TEKST: Piotr Rowicki
\nRE\u017bYSERIA: Anna Gryszk\u00f3wna
\nSCENOGRAFIA, KOSTIUM: Anna-Maria Karczmarska
\nMUZYKA: Micha\u0142 Lam\u017ca
\nKONSULTACJA MERYTORYCZNA: Agata Araszkiewicz
\nRE\u017bYSERIA \u015aWIAT\u0141A: Mateusz Gierc
\nKOORDYNACJA: Ma\u0142gorzata Rapacz
\n|WYST\u0118PUJE: Agnieszka Przepi\u00f3rska
\nPRODUKCJA: Teatr \u0141a\u017ania Nowa, Ba\u0142tycka Agencja Artystyczna<\/p>\n
W spektaklu wykorzystano fragment filmu z Zuzann\u0105 Ginczank\u0105 z kawiarni Adria w Warszawie (1936) dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci United States Holocaust Memorial Museum (gift of Juliet Brayan Archive). Fotografie archiwalne Zuzanny Ginczanki dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie.<\/p>\n