Teatr Etna wraca z nagrodami z Festiwalu ŁÓPTA 2026
data: 19 października 2026
Teatr ETNA zaprezentował spektakl „Kuracja Doktor Pokerface” czyli adaptację 1. rozdziału „Magicznej Rany” pióra Doroty Masłowskiej.
Spektakl zdobył II nagrodę na festiwalu, oraz dwie aktorskie nagrody indywidualne – Julia Lewandowska i Maja Zapała
Gratulujemy!!!!
Poniżej recenzja spektaklu:
Disco Mokotów Muszę przyznać, że na niniejszy spektakl wpadłem niejako z przypadku: próg sali przekroczyłem bez znajomości twórców, tytułu, nie mówiąc nawet o opisie fabuły. Takie okoliczności potrafią wprowadzić recenzenta w stan niepokoju, nurtując go wieloma aspektami prostego pytania: w jaką to kabałę tym razem mnie wpakowali? Szczęśliwie nie zdążyłem dobrnąć do tego etapu, a wszelkie obawy wygasły w kołysce już na etapie zapowiedzi. Gdy tylko padła nazwa ETNA, rozsiadłem się w spokoju ducha, gotowy na kawał dobrego teatru. „Kuracja Doktor Pokerface” to teatralna adaptacja fragmentu książki, konkretniej 1. rozdziału „Magicznej Rany” pióra Doroty Masłowskiej. Tragikomiczne perypetie rozbitej na dwa plany czasowe Gabi [Julia Lewandowska & Maja Zapała] obserwuje się od pierwszej do niemal ostatniej minuty z zapartym tchem. W mgnieniu oka widz zostaje wciągnięty w świat spektaklu, przyjmuje jego osobliwą logikę za własną i zaczyna cieszyć się treścią. Tej jest mnóstwo, na scenie dzieje się bardzo dużo, bo i wszelkiego autoramentu twórcy wyglądają mi na ludzi mających wiele mądrego do powiedzenia. Zawarte w spektaklu spostrzeżenia dotyczące życia codziennego i wyrosła na tym podglebiu krytyka społeczna są niebywale adekwatne, celne, ze wszech miar udane. Na ów efekt składają się liczne czynniki – kostiumy, światło, dźwięk, rekwizyty – wszystkie godne jednoznacznej pochwały. Całość cechuje się konsekwentnym, atrakcyjnym stylem audiowizualnym, przywodzącym na myśl współczesne dzieła realizmu społecznego (np. twórczość Irvine’a Welsha czy „Disco Elysium” studia ZA/UM), gatunku skądinąd skandalicznie niedoreprezentowanego w kulturze polskiej XXI w. Na tle ogólnego kunsztu „Kuracji… ” najbardziej błyszczy choreografia, moim zdaniem najmocniejsza strona zespołu aktorskiego. Podobnie na tle bardzo rzetelnego aktorstwa wyróżniłbym Helenę Złotnicką za drugoplanową, niezwykle czarującą rolę akredytowaną jako „Kochanica Pieczywa” . Istnieją na naszym festiwalu przedziwne punkty krańcowe, gdzie teatr amatorski pozostaje amatorskim już tylko z nazwy. Za taki przypadek uznaję teatr ETNA, nie ustępujący profesjonalistom pod żadnym względem… co więcej, przerastający wielu z nich! Przyjmijcie moje słowa za dobrą monetę, kiedy mówię: mamy w Łodzi teatry komercyjne, których repertuar in toto reprezentuje poziom rażąco słabszy od „Kuracji… ” . Jedyną wadą nazwałbym zbyt pospieszne zakończenie, gdzie wyciemnienie i oklaski wzięły mnie z zaskoczenia, ponieważ spodziewałbym się jeszcze kilku minut finału. Fakt, że chciałbym więcej, tylko podkreśla wysoką jakość wykonania. Spektakl jest zabawny, mądry, artystycznie interesujący i kreatywnie zrealizowany. Teatr ETNA już po poprzedniej premierze miał we mnie sympatyka, ale teraz zapracował sobie na coś więcej – zyskał nowego fana.
Jakub Pisarski
